(কথাগল্প)
: ইমান ভাল পাৰ্চেনটেজ পাইছা, নিশ্চয় কটনত চাইন্স পঢ়িবা, নহয় জানো?
: নহয় বৰতা। মই আৰ্টচতহে ভৰ্তি হ'ম।
: হে:? আজিকালিৰ চোকা ছোৱালী, আজব কাণ্ড।
: চোকা হ'লেই কি চায়েন্স পঢ়িব লাগে নেকি?
: নহয়, নালাগে। অৱশ্যে আজিকালি আৰ্টচতো বহুত স্ক'প, ভৱিষ্যতে চিভিল চাৰ্ভিচ ট্ৰাই কৰিব পৰিবা।
: চিভিল চাৰ্ভিচ নহয়, মই আগলৈ জামিয়া মিলিয়াৰ পৰা মাচ-কমিওনিকেশ্যন পঢ়ি সাংবাদিকতা কৰিব খোজোঁ।
: কি কোৱাহে, ইমান ব্ৰিলিয়েন্ট ছোৱালী শেষলৈ সাংবাদিকহে হ'বানে? ভাল চাকৰি এটা কৰি গজগজিয়া হোৱাৰ হে কথা।
: বৰতা...সকলো ব্ৰিলিয়েন্ট ল'ৰা-ছোৱালীয়েই যদি ডাক্তৰ, ইঞ্জিনীয়াৰ বা চৰকাৰী বিষয়া হয় আৰু এভাৰেজ বা বিল' এভাৰেজবোৰেহে সাংবাদিকতা বা লিখা মেলাৰ প্ৰফেশ্যনত যায়, তেন্তে এই কামবোৰ সদায় বিল' এভাৰেজ হৈ থাকিব।
: চোকা মানুহে এচেনচিয়েল কামবোৰ কৰিলে ভাল।
: হয় বৰতা। কিন্তু গণতন্ত্ৰৰ চতুৰ্থ স্তম্ভ...মিডিয়া...এই ক্ষেত্ৰটো আজি যুগত এচেনচিয়েল চাৰ্ভিচ। ইয়াতো ব্ৰিলিয়েন্স থকাৰ দৰকাৰ।
: হওঁতে ঠিকেই কৈছা।
: আৰু সেইদিনা আপুনিয়েই কোৱা নাছিল জানো, আজিকালি সংবাদ মাধ্যমৰ মানদণ্ড তেনেই তললৈ নামিছে, তেন্তে ব্ৰিলিয়েন্সৰ প্ৰয়োজন এইটো ফিল্ডত নাই জানো?
: হ'লেও.... মানিলোঁ তুমি চোকা ছোৱালী....ভাল সাংবাদিক হ'বা, পিছে ধন ঘটিব পাৰিবা জানো?
: ধন ঘটাতোৱেই মূল উদ্দেশ্য হোৱা উচিত জানো বৰতা? চলি যাব পৰাকৈ নিজৰ ভাল লগা, নিজৰ দক্ষতা থকা কিবা এটা কৰিলে নহয় নে?
: মানিলোঁ বাৰু যুক্তিৰ খাতিৰত। কিন্তু তুমি ছোৱালী মানুহ...বিয়া বাৰুৰ কথা আছে.....ভৱিষ্যতে পাৰিবানে সাংবাদিকতা চলাই যাব?
: কিয় নোৱাৰিম? আজি কালি ছোৱালীয়ে কেঁচুৱা বুকুত বান্ধি পাৰ্লিয়েমেণ্ট পাইছেগৈ, মই সাহস বান্ধি নিজৰ কামকণ কৰিব নোৱাৰিমনে?
: বেছ সাহসী ছোৱালী, তেন্তে আৰ্টচেই পঢ়িবা, খাটাং?
: খাটাং।
: অংকত ৰাজ্যৰ ভিতৰত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ পায়ো?
: হয় বর্তা, অংকত ভাল মই, গতিকে জীৱন আৰু কেৰিয়াৰৰ অংকটো ঠিকেই মিলাই ল'ম। আশীৰ্বাদ কৰিব।
(সমাপ্ত)
✍ © ৰূপালীম (বেংগালুৰু)
২৮.০৪.২০২০
xxxxxxxxxxx
No comments:
Post a Comment