নিষিদ্ধ অভিলাষ
(কথাগল্প)
: উলিওৱা উলিওৱা, জলদি, মই আৰু ৰ'ব নোৱাৰিছোঁ।
: ৰ'বা হে, ইমান অধৈৰ্য্য কিয় হৈছা?
: অধৰ্য্য নহ'মনে? ইমান দিনৰ মূৰত এই সোণালী সুযোগ। আজি নেৰিছোঁ। আজি হেঁপাহ পুৰাম।
: বয়স বাঢ়িছে মানে তোমাৰ দেখোন খক বাঢ়িছে হে!
: খক নহয় অ, এইটো চুইট ডিজায়াৰ। হ'ব, লেটছ ষ্টাৰ্ট, তুমি কথা বেছি কোৱা, কাম কম।
: ধেই ৰ'বা ইহঁত ভালকৈ শোৱক।
: শুলে শুলে, তুমি চিন্তা নকৰিবা। বিন্দাচ থাকা।
: নাই নহ'ব, গভীৰ টোপনি আহক দেই। আগৰ বাৰ মনত নাই? মাজতে সাৰ পাই উৎপাত লগাইছিল যে?
: আৰে সেইবাৰ তুমি মুখেৰে বহুত বেছি শব্দ কৰিছিলা, সেইকাৰণে হে সাৰ পাই গ'ল। এইবাৰ মনে মনে থাকিলেই হ'ল। বা কীটচেনলৈ ব'লা।
: ধেই, কীটচেনটো গোটেই অপেন। ইটো বেডৰুমলৈ যাওঁ ব'লা।
: ঠিক আছে।
: খিলি ডাল ভালকৈ লগাবা, উঠি আহি দেখিলে সৰ্বনাশ হ'ব। সিহঁতে আমাক আৰু বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰিব।
: বৰ ভয় দেই তোমাৰ। মতা মানুহটো হৈ ইমান সংকোচ। একো নহয়।
: তুমি যে মাকজনী হৈ অকণো সংকোচ নাই, সেইটোহে আচৰিত।
: কি আচৰিত? মাক হ'লো বুলি নিজৰ ইচ্ছা, নিজৰ ভাল লগা বাদ দিম নেকি?
: সেইবুলি, তুমি যে ইহঁত শোৱালৈ খাপ পিটি আছা, এনেকৈ লুকাই লুকাই মজা ল'বলৈ! কিছু দেই তুমি।
: ল'ম তো। ইহঁত হোৱাৰে পৰা ভালকৈ এদিনো পৰা নাই, নিজৰ মনৰ মতন...
: বুজিছোঁ, বুজিছোঁ...
: বহুত হ'ল ত্যাগ, এতিয়া উলিওৱা, ষ্টাৰ্ট কৰোঁ। মোক দোষ দি থাকিব নালাগে।
: ক'ত নো দোষ দিছোঁ। তুমি ভাল পাবা বুলিয়েই দোকানত বিচাৰি বিচাৰি আনিছোঁ, এয়া পেশ্যন ফ্ৰুট ফ্লেভাৰৰ বিশেষ আইচক্ৰীম। আজি হেঁপাহ পলুৱাই খোৱা। মাকজনী হৈয়ো।
: খামতো। দিনটো ৰৈ আছিলোঁ। তুমি খালী শব্দ কৰি নাখাবা।
: নাখাও। প্ৰমিজ।
✍ © ৰূপালীম (বেংগালুৰু)
০৮.০৫.২০২১
No comments:
Post a Comment