(এক মিনিটৰ গল্প)
চহৰৰ নামী হস্পিতালখনৰ কেঞ্চাৰ ৱাৰ্ডটোৰ ওচৰতেই ইচিজি কৰা ৰুমটো।
দুৰ্বল হাৰ্টৰ, অসুখীয়া দেউতাকক...অপৰাজিতাই মাজে মাজে লৈ আহে ইচিজি কৰাবলৈ। এনেয়ে এটা পিৰিয়ডিক মণিটৰিং আৰু।
এইবাৰো আহি...নিজৰ নম্বৰলৈ অপেক্ষা কৰি বহি থাকোতে... দেখা পালে... সেই একেই...ইয়ঙ কাপলটোক।
আঠমাহ মান আগতেও দেখা পাইছিল।
এই একেই ঠাইতে।
কোমল বয়সীয়া ছোৱালীজনী... তেতিয়া নৱ-পৰিণীতা। দেখাত কিঞ্চিত অসুস্থ লাগিছিল... মুখখনত মিঠা হাঁহি এটাৰ লেশ আছিল। নাৰ্ভাচ যেন লগা...চটফটীয়া গিৰীয়েকটোৰ লগত কেঞ্চাৰ ৱাৰ্ডটোত তাই সোমাই গৈছিল।
অপৰাই ভাবিছিল, কাৰ বা কি হৈছে? উত্তৰ পোৱা নাছিল অৱশ্যে।
আজি পালে।
আঠমাহ পিছত, একেই কাপলটোক... কেঞ্চাৰ ৱাৰ্ডটোৰ পৰা ওলাই অহা দেখিলে।
শুকাই ক্ষীণাই হাড়ে-চালে লাগি যোৱা ছোৱালীজনীৰ মূৰৰ চুলি সৰি প্ৰায় শেষ হৈ গৈছে। কোনোমতে খোজকেইটা দি খুপি খুপি ওলাই আহিছে তাই। শৰীৰটো...কেম'ৰ প্ৰকোপত... যেন ভাঙি পৰিছে।
অপৰাৰ দুখ এটা উজাই আহিল...ডিঙিত সোপা মাৰি ধৰিলে।
হঠাৎ সেই চটফটীয়া গিৰিয়েকটোক দেখা পালে তাই।
পিছফালৰ পৰা সি দৌৰি আহিছে। ছোৱালীজনীৰ হাতৰ আঙুলিৰ ফাঁকেৰে নিজৰ আঙুলি কেইটা সুমুৱাই দি...তাইক লাহেকৈ মেৰিয়াই ধৰিছে। ছোৱালীজনীয়ে তালৈ চাই শেঁতা হাঁহি এটা মাৰিছে... আৰু তাৰ ওঁঠৰ ফাঁকেৰে....উজ্জ্বল হাঁহি এটি নিগৰি আহিছে।
স্তব্ধ এক মুহূৰ্ত।
যুদ্ধত জয়ী হ'ল নে নাই সিহঁত...অপৰাই জানিব নোৱাৰিলে। কিন্তু, অন্য এক ভালপোৱাৰ অনুভূতিয়ে তাইক জোকাৰি গ'ল। বস্তুবাদী, লেন-দেনৰ প্ৰেমৰ দিনত...এয়া যে নিভাঁজ এক প্ৰেম....অন্য এক প্ৰেম।
(সমাপ্ত)
✍ © ৰূপালীম (বেংগালুৰু)
০৮.০২.২০২০
xxxxxxxxxxxxxx
No comments:
Post a Comment