বিচ্ছেদ
(কথাগল্প)
: বাসৱী, মই নোৱাৰিছোঁ আৰু বুজিছ। এৰি দিম মই। কিমান আৰু নিজৰ ইচ্ছাবোৰক মাৰি, নিজৰ ভাললগাবোৰক চেপি খুন্দি এনেকৈ জীয়াম?
: কি হ'ল, ভালকৈ ক'চোন?
: সদায় ৰাতি অতৃপ্ত দেহ-মন এটা লৈ মই টোপনি যাওঁ জান? মোৰ পছন্দৰ কি কোনো মূল্য নাই? মই ক্ষুধাৰ তাড়নাত বলিয়া হৈ গৈছোঁ তই জান?
: কথাবোৰ ইমান বিষম হৈছেগৈ নে? তোক দেখিলে চোন বহুত সুখী যেন লাগে ৰত্না!
: চেহেৰা চাই কি মনৰ সুখৰ উমান পাবি বাসৱী? প্ৰথমতে চব ঠিকেই আছিল। ভালেই লাগিছিল। কিন্তু যোৱা এবছৰে কেৱল সমাজৰ চকুত নিজকে ভাল দেখুৱাবৰ বাবেই মই অনিচ্ছা স্বত্বেও এইখন চলাই আছোঁ। এৰি দিম। নোৱাৰো আৰু টানিব।
: ভিনদেউৰ ঘৰৰ মানুহে দিব নে? তোৰ মাহঁতে মানি ল'ব নে?
: চা ভাই জীৱনটো মোৰ। এটাই লাইফ। তেওঁলোকতো ভুক্তভুগী নহয়। তেওঁলোকে খাই-বৈ সুখত আছে। মোৰহে দিনটো অশান্তি, ৰাতিটো নাযায় নুপুৱাই। এনেকুৱাকৈ কি লাভ ক'? মনৰ শান্তিহে আচল।
: মই ক'ম তই ভিনদেউৰ লগত খোলা খুলি এবাৰ আলোচনা কৰ কথাটো।
: কি আৰু আলোচনা কৰিবি? ভিনিহিয়েৰে চব মোৰ ওপৰতে এৰি দিছে। কৈছে তোমাৰ সুখ য'তে সেইটোৱেই কৰা।
: তেন্তে ডিভৰ্ছৰ আবেদন তই দিবি নে ভিনদেৱে?
: ডিভৰ্ছৰ? পগলা হলি নেকি? কিহলৈ ডিভৰ্ছ দিম মানুহটোক মই?
: কেলৈ তই যে ক'লি তই ভিনদেউৰ লগত সুখী নহয় বুলি?
: মৰতী। ভিনিহিয়েৰৰ কথা কোৱা নাছিলোঁ মই।
: তেন্তে কাৰ কথা ক'লি ইমানপৰে হয়নে?
: ডায়েট, ডায়েটৰ কথা কৈছিলো আঁকৰি। কিয় যোৱা এবছৰে মই অঞ্জলি মুখাৰ্জীৰ ষ্ট্ৰিক্ট ডায়েটত থকা নাই জানো?
✍ © ৰূপালীম (বেংগালুৰু)
২৯.০৭.২০২০
xxxxxxxxxxxxxx
No comments:
Post a Comment