Wednesday, 24 March 2021

চিকাৰ


চিকাৰ

(এক মিনিটৰ গল্প)

সমুখত বাঘিনীজনী। প্ৰখৰ ৰদৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ প্ৰকাণ্ড গছজোপাৰ তলত বহি পৰম সন্তোষৰে নিজৰ হাতোৰা চেলেকি আছে তাই।

সন্তৰ্পণে মই আগবাঢ়িছোঁ। এনেকুৱা এটা "স্পট" লাগিব মোক...যৰ পৰা তাই ক্লউজ ৰেঞ্জত থাকিব, অথচ মই প্ৰয়োজন পৰিলেই পলাই সাৰিব পাৰো।

শুকান পাতৰ খচমচনিবোৰে মোক সচকিত কৰি তুলিলে। গামবুটযোৰ যিমান পাৰোঁ সিমান পাতলকৈ মাটিত পেলাই, আলাসতে খোজ পেলোৱাৰ চেষ্টা কৰিলোঁ।


বচ। এই ঠাইকনেই বেষ্ট হ'ব। এইখিনিতেই থিয় হৈ মই তাইক অনায়াসে টাৰ্গেট কৰিব পাৰিম।

মোক তাই দেখা পোৱা নাই। উদৰ পুৰাই কোনো খাদ্য ভক্ষণ কৰাৰ পিছত দুপৰীয়াৰ কাঁচিয়ালী ৰ'দ... আৰু নাম নজনা বহু বছৰ পুৰণি বটবৃক্ষৰ শীতল ছায়াৰ আমেজ লৈ তাইৰ চকুহালো মুদ খাই আহিছে। জিৰণি লৈছে তাই...আৰু এয়া মোৰ বাবে সুবৰ্ণ সুযোগ।

নিৰাপদ দূৰত্বত এতিয়া মই সাজু। আজি, এই কামটো কৰিব পাৰিলেই, হাতলৈ আহিব পৰম আকাংক্ষিত বহুত কিবা কিবি। এই এচাইনমেন্টটোৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি মোৰ কামৰ চাহিদা বাঢ়িব, সেই অনুপাতে পাৰিশ্ৰমিকো। নিদিষ্ট মহলত মোৰ নাম প্ৰফেশ্যনেলি জনাজাত হৈ পৰিব।

নিজৰ ওপৰত মোৰ প্ৰবল বিশ্বাস আছে। সুপ্ৰশিক্ষিত মই, সুনিপুনো। আজিকোপতি মোৰ হাত কঁপা নাই...স্থিতপ্ৰজ্ঞ হাত দুখনৰ বলত ইতিমধ্যেই মই এখন ভাল ফিল্ড বনাই পেলাইছোঁ।


ছেঃ... কিবোৰ ভাবি সময় নষ্ট কৰিছোঁ মই। সুযোগ মাথোঁ এবাৰেই আহে। এই স্পট, এই টাৰ্গেট... মিচ হৈ গ'লে, দুনাই ঘূৰাই নাপাম।

এটা চকু মুদি, আনটো চকুৰে মই লক্ষ্য স্থিৰ কৰিলো। আঙুলিটো সঠিক ঠাইত ন্যস্ত, আচল জেগাত টিপিলেই হ'ল। শৰ প্ৰক্ষেপণ কৰাৰ আগতে ধনুৰ্বিদ অৰ্জুনে মাছৰ চকুটোৰ প্ৰতি দিয়া ধ্যানখিনিৰ সমান দৃঢ়তা মোৰ চকুত ভাহি আছে।মোৰ সম্পূৰ্ণ ফকাছ মাথোঁ বাঘিনীৰ ওপৰত।

আই এম ৰেডি টু শ্বুট হাৰ।


কিন্তু এয়া কি....হঠাৎ... তাইৰ কাষত নিচিন্তমনে এঘুমটি মাৰি থকা পোৱালি দুটালৈ চকু গ'ল মোৰ। ইহঁতক যে মই দেখাই নাছিলোঁ! এতিয়া কি কৰোঁ?

মাক নোহোৱাকৈ পোৱালি দুটা! পোৱালি নোহোৱাকৈ মাকজনী! কথাবোৰ...অলপ পৰ কল্পনা কৰি চালোঁ।

সিদ্ধান্ত লোৱাৰ ক্ষণ এয়া, গুণা গঠা কৰাৰ নহয়।

প্ৰফেশ্যনেল মই, আবেগৰ বশৱৰ্তী নহওঁ।

কাম এটা কৰি পিছত আক্ষেপ কৰাৰ অভ্যাস মোৰ নাই। গতিকে ঠিক কৰিলোঁ.... পোৱালীয়ে, মাকে... চবকে একেলগে শ্বুট কৰি পেলাওঁ।

লেট মী ফিনিছ ইট ৱানচ এণ্ড ফৰ অল।


মই সাজু।
...
...
আঙুলি টিপি গ'লোঁ।

তিনিটা শব্দত সকলো যেন থমকি ৰৈ গ'ল। সকলো উৎকন্ঠাৰ অন্ত পৰিল।


মাৰভেলাচ শ্বটছ!

"ৱৰ্ল্ড ৱাইল্ডলাইফ ফটোগ্ৰাফী কনটেষ্ট"লৈ ফটো পঠোৱাৰ আজি অন্তিম দিন। মোৰ ফটোশ্বুট শেষ।

কেমেৰাটো সন্তুষ্টিৰে বন্ধ কৰি এইবাৰ মই ঘৰমুৱা হ'লো।


✍ © ৰূপালীম (বেংগালুৰু)
০৪.১২.২০২০

No comments:

Post a Comment

সহজাত

সহজাত (গল্প) "তেন্তে আনিম নে?" সুসজ্জিত লিভিং ৰূমটোৰ বীন-বেগটোত আৰামেৰে হেলান দি টিভিত নেটফ্লিক্সৰ চিৰিজ এটা চাই থকা ৰাগে পাহীক প...